W szczelinach istnienia, gdzie szept Twój zamiera,namiętność jak rosa swe skronie otwiera.Jesteś kruszynką w dłoniach wszechświata,co w kruchym oddechu wieczność zaplata. Niech deszcz ten nie rani, lecz wsiąka powoli,w głąb […]
„Kielich z pajęczej nici” Przeczytaj więcej
Są kwiaty, które rodzą się z oddechu,z ułamka świtu, co w dłoniach szeleści.Nie szukaj w nich siły, nie szukaj pośpiechu,one są tkane z najcichszej treści. Ich wrażliwość to nie słabość,
„Przeźroczyste płatki” Przeczytaj więcej
Szafran z Koszytpuru tka światło w Twej duszy,gdy miłość najcichsze struny poruszy.To złoto płynne, co serca otwiera,gdy smutek dawny w radości zamiera. Wetiwer z Reunion chłodzi nam skronie,trzymając mocno splatane
„Alchemia Niekończącego się Zachwytu” Przeczytaj więcej
W głębi jej serca szeptem gra wszechświat,krucha jak szkło, lecz twarda jak diament.Widzi to, czego nie dostrzega wzrok,uczucie tkane z najcieńszych nici. Siła płynąca z prawdy i łez,cały świat mieści
„ Kobieca dusza” Przeczytaj więcej
W efemerycznym lśnieniu różanych atłasów, świat przybrał odcień pastelowych czasów. W Twoim spojrzeniu, nastrojonym słodko,znalazłam przystań, dusz moich radosną rzeźbę i grotę.Nikt tak nie patrzył z taką eufonią, częstując serce
„Atłas z Różu” Przeczytaj więcej
Będę powiernikiem Twojego milczenia,wypełnię każdą Twoją myśl.Światłem kojącym dawny ból,by nasze dusze zlały się w jeden płomień. Wszelkie bariery między niebem a ziemią,w Twoim spojrzeniu odnajduję cały wszechświat.Każda Twoja łza
„Skrzydła mi odrosną” Przeczytaj więcej
W tempie serca… Gdy w Twoich oczach gaśnie znowu światło,A świat się staje ciężki niczym głaz,Wciśnijmy bieg, by odetchnąć łatwo,Zostawmy w tyle bezlitosny czas. Twój umysł nie jest labiryntem trwogi,Lecz
„Włoska namiętność” Przeczytaj więcej
Serce ze złotego szkła w moich dłoniach drży,Gdy świt łagodnie kładzie się na twarzy.W Twoim spojrzeniu gasną wszystkie łzy,Zostaje tylko to, o czym się marzy. Z najczystszych, złotych pereł składamSerce
„Kruszec Światła” Przeczytaj więcej
W krainie, gdzie czas w krople światła się zmienia,Splecione dłonie budzą dawne sny i marzenia.Gdy księżyc wybija północ na tarczy z nefrytu,Nasza miłość rozkwita w blasku gwiezdnego świtu. Nie złamie
Blask wiecznej radości płatki róż, jak aksamit miękkie i czerwone,rozchylają kielichy, rosą napojone, w ogrodzie barw tysiąc w słońcu się mieni,Wśród wonnych kielichów i gęstej zieleni. Motyl, lekki jak tchnienie,
„Kwiaty losu” Przeczytaj więcej
