C'est la vie

Przyszła cicho, bez zbędnych słów i porywów,by w pierwszym spojrzeniu swój fundament wznieść.To nie był gwałtowny błysk młodzieńczego świtu,lecz miłość, co dojrzałą nosi w sobie treść. Odnaleźliśmy w sobie czystość

Złoto kruszeje w dłoniach, obnażając to,co pod powłoką czyste i niewzruszone.Twoja obecność to spoiwo,w którym wielka miłość nie szuka już poklasku ani wysokich uniesień. W naszej baletnicy nie ma lekkości

Gdy cichnie wrzaskliwego miasta pęd,Twój wzrok przecina atramentowy mrok.W bramach, gdzie zastyga stary czas,w Twoich dłoniach odnajduję pewny krok. Byłaś jak iskra w mglistym zaułku,gdzie chłodny wiatr na ścianach pisał

Ostatnie światło w gęstwinie nocy​To miasto, paliła kiedyś światła,szukając miejsca pośród nich,a potem nagle zjawiał się oni wszystko miało głębszy sens.​Na jej ciele rozpięta agrafka lśni,a z niej skrzydła motyla

Gdy mówią: zmień się, za dużo czujesz,zdeptane anioły cerują skrzydła.Ty najczystszą miłość w sercu hodujesz,by nowa siła z bólu wyrosła. Chcesz być jak wiatr, co zło rozgania,zdeptane anioły cerują skrzydła.Pełna