Agnieszka Kaczkowska

Tak dobrze Cię znam,imię…co przerywa ciszy słodki szelest. Serce manifestujące istotę miłości,dłonie przynoszące ulgę i te oczy,w których pragnę się zanurzyć… Pragnę do ciebie wracać,wbrew ludzkiej logice,sygnując wspólne chwile magiczną

Janie Pawle II, Przyjacielu młodzieży, spoglądam w obraz Twój.                                           

Dojrzałam już̇ do tego, że nic nie muszę,nie muszę się̨ spinać́, żeby wszystko było idealne.Dorosłam do myśli, że nie każdy musi mnie lubić́.Nie chodzę̨ tam, gdzie mnie nie chcą̨. Nie

Nie szukałem wtedy nic,a Ty przyszłaś tak bez słów,oczy miałaś pełne snów. Zatrzymały cały tłum,pojawiłeś się jak cień,cicho weszłaś w każdy dzień… Nie wiedziałem, że to tyzmienisz wszystkie moje dni.Rozkochałaś

Światło przefiltrowane,przez ciszę.Układa się na skórze ,w opowieść. Która, nie potrzebuje słów,każdy wzór to oddech.Ciepły ślad słońca,na granicy. Między…snem a czuciem.Koronka milczy,cień mówi. Zmysły też mają swoje języki,wystarczy się nie

Dotykam ręką starej pozytywki,tancerka zacznie z magią wirowanie,popłyną w górę sercu miłe dźwięki. Wśród wspomnień znowu pokój cały stanie,nutki leciutko budzą moją pamięć,czarownie snując się nad moją głową. Znajome twarze

Codziennie wieczorem,jak okruchy najświętszego chleba,z całego dnia,zbieram dary losu. Zwykłej ludzkiej życzliwości,odkładając jak najcenniejsze perły,do szkatułki wdzięczności. Choć powstały,na samym dnie oceanu trosk kotwicy,to szczęśliwa jestem w tym moim wielkim,nie-zwycięstwie.

Kiedy jesień,Była światłem księżyca,Na tarczy złocistej,Radosnym śpiewem. Ty twierdziłeś,żeRzucisz mi do nóg,Wszystkie złote liście. Czas w pięknym nowiu,,Czasie jesiennym,Nasze dwa serca,Rytmem wiatrem było. Nasza ławeczka,Splotła nas na zawsze,W najpiękniejszy,Erotyk miłosny,Kocham

Przeklinam powiew wiatru,który przypomina mi Twoje dłoniesunące po mojej skórze…Jak ciepłe westchnienia,tatuażem pozostały wyryte. Przeklinam poetówza wiersze o naszej bliskości,gdy pióro tańczyłopromieniami szczęścia i ekstazy.Przeklinam pieśni,które wciąż płyną w mojej