Moja Twórczość

Czekam miła na Twój list..Ten co pachnie zmianą, ciepłem Twych rąk.Ten, co pachnie nami. Ubieram siebie w styl…Dla Ciebie wszystko,bierz, co zechcesz. Kołysząc światem…który znasz zabieram Twoją Duszę w nieznane,przez

Nie jesteśmy snem z czyjejś powieści…Jesteśmy tą prawdą, która drży na ustach,zanim stanie się wyznaniem. Nie chodzimy po linie rozsądku,tańczymy na niej,śmiejąc się z lęku,że można upaść. Gdy w sercu

Chciałabym tobie podarować…Kilka pięknych wersów,w magię zaczarować natchnienie. By w mej pamięci zawsze zachować,najczulsze słowa jak czar snu. Słowa wcześniej skrywane nagle wzleciały,Niesione powiewem gorących uczuć,Błądząc cicho razem się spotkały.

Bądź moją nutą,tą najniższą, najbardziej drżącą,która budzi się w Tobie. Gdy dotykam Cię bez słów,gdy językiem prowadzę po krzywej pragnieniai sprawiam, że zapominasz. Gdzie kończy się noc,a zaczynasz Ty.Zagram Cię

Myśl o szczęściu,zakotwicza gwiazdy pośród tęsknoty.Marzenia drzemią w środku niedoli,ona nie boli. Tylko rozum wciąż rozbudza wyobraźnię,marszczy brwi z niedowierzaniem.Miną kwaśną,gotowa na wybuch olśnień. W panoramie tyle uczuć pominiętych,co nie

Rozsypałeś mnie między słowami,na sylaby podzieliłeś, w cudzysłów zamknąłeś.Nie literami, które błądzą po papierze,lecz drżeniem ust, gdy szepczesz mój wers między pocałunkami.Nie rozumem, on chce porządku,wiersz to chaos namiętności. W

Tak dobrze Cię znam,imię…co przerywa ciszy słodki szelest. Serce manifestujące istotę miłości,dłonie przynoszące ulgę i te oczy,w których pragnę się zanurzyć… Pragnę do ciebie wracać,wbrew ludzkiej logice,sygnując wspólne chwile magiczną

Janie Pawle II, Przyjacielu młodzieży, spoglądam w obraz Twój.