Moja Twórczość

, Brałam lekcje, choć dłonie drżały z bólu,szłam pod wiatr, by skrzydła mogły urosnąćTo, co ciężkie, było moim fundamentem, to, co moje, pulsuje we mnie ufnością. ​Oddycham puszczamnareszcie jestem, zgodna […]

W ciszy, która nie potrzebuje nazw, trwa jasność lżejsza od wspomnień drgnienie powietrza, szept pod powiekami ,tam, gdzie spokój staje się jednością.​Dawne historie tracą kontury,stają się tłem dla jednego spojrzenia.

Nie pytaj, co przyniesie jutro, po prostu mi zaufaj. Moje dłonie pewnie poprowadzą Cię przez nieznane, serce ogrzeje każdy Twój sen, a nasza codzienność powoli zaprojektuje wspólne szczęście.Możesz nazwać mnie

Patrzysz na mnie tak, jak patrzy się letnią nocą w gwiazdy ufasz duszy, która otula Cię bezkresnym szeptem.Moje pół słowa niosą tajemnicę, która przenika w głąb Ciebie, budząc ciche drżenie

Każda dekada była tylko szeptem zapowiadającym Twój dotyk. Każdy oddech prowadził mnie do tej chwili, bym mógł wreszcie poczuć, że jesteś. W Twoich oczach szukam spokoju, a na ustach odnajduję

Rozkwitanie w ciszy niczym nieodkryty ogród, pozostawiający na rubieżachnieskończoności ulotną esencję duszy.Słowa, niczym ciepły deszcz, obmywają z lęku,pozwalając odnaleźć schronienie tam,gdzie w sercu ukryta zostaje iskra niezgłębionych przeznaczeń. Dzień po

Tuląc w ramionach cały świat, otwieram przedTobą wszystkie części Nieba… Dociskając mocnodo siebie każdą część Ciebie, tworzę eteryczny sen. We śnie tym ciepło rąk, zamglone oczy i ta pewność,że jestem

Gdyby Miłość była jedynym światłem, które przetrwa śmierć gwiazd, w każdym istnieniu odnajdywałabym Cię w milczeniu, by czule ocalić nasze dusze od zapomnienia.Wybierałabym Cię każdym uderzeniem światła i szeptem wieczności,

Przyciskam każdą cząstkę istoty Twoich emocji do mojej Duszy, piętrząc przed Tobą implikacje szczęścia. Otwieram na oścież wszystkie części Nieba… Muskam myślami Twoje ja, wytrącając z rzeczywistości wątpliwości. Chronię Cię