Nie wiedziałem, że można być czyimś snem jeszcze przed spotkaniem.
A jednak, w Twoich oczach, rozpoznałem ciszę, której mi brakowało. Szukałem Cię w innych, w spojrzeniach przelotnych, w uśmiechach nie swoich, w głosach, które wołały o miłość.

Aż przyszłaś, bez fanfar, bez zapowiedzi, ale Serce wiedziało od razu, że to Ty jesteś odpowiedzią. Dziś, gdy trzymam Cię za rękę, nie ma kompromisów, nie ma wątpliwości. Jest tylko pewność, że tu właśnie chcę być.

Nie muszę już szukać, bo Ty jesteś domem.
Ona nie z tych, co się mylą z marzeniami na wyciągnięcie ręki
Taka, co patrzy jak z obrazka, spod doskonałych brwi
z oczami jak okładka. gubi słowa,następnie w lot składa je w bukiety,
wymawia krótko: Świat,

jakby nie wiedziała, jaki jest wielki
milknie nagle, jakby zgubiła wątek, a ty wtedy czekasz
czy wróci i coś wypowie i w tej ciszy w niewyraźnym konturze,
w tej niewygodzie twarzy, znajdujesz coś swojego.
Choć to nie o niej myślałeś kiedyś,
gdy szukałeś Miłości, jak wiersza doskonałego. Ona nie z tych, ale właśnie dla Ciebie…

Zapach kwiatów w Naszej łodzi wplątał się w powietrze,
jak melodia, co pulsuje rytmem Naszych Serc.
Bywa, że fala rzuca w cień, by przypomnieć,
jak jasny jest promyk światła, tylko ten.

Kto spadł z wysokości, wie jak wysoko
można znów wzlecieć. Niech Nasza łódź znajdzie przystań,
tam, gdzie czas przestaje się liczyć, a Miłość nie falą, nie wiatrem, lecz spokojem, które trwa.

Z błogości lekkości ducha
Odda ona swe smutki. Wybrałam siebie ponad dotyk twój pocałunek twojego przeznaczenia. Jestem tą, która uwierzyła w miłość tęsknoty zasypiały po drugiej stronie chmur.

Miłość nieoczekiwana
oczekuję miłości,
po cichu siada na kolana,
obejmuje znienacka,
patrzy spojrzeniu prosto w oczy, smakuje ust smak
i dotyka ciała dotyku.
Czy to niebo przytula morze? Czy to morze pochłonęło niebo?

Jeśli zobaczysz kogoś bez uśmiechu daj mu jeden z twoich. Z każdym oddechem
ciszą drzewa milczały
usta zaklinały Niebo.
O dotyk Twoich dłoni
Jesteśmy słowami
do bujnej wzniosłości
czule ukojeni.

Rozgorzałą iskierką
potoku. Usta dziwnie milczące miłość bez śladu. Daleko od brzegu do brzegu. Idę do Ciebie z miłością.
Czy otworzysz mi drzwi?
Idę z nadzieją w sercu,
spełnić wszystko i wielkie sny…