Moja Twórczość

Nie jesteśmy snem z czyjejś powieści…Jesteśmy tą prawdą, która drży na ustach,zanim stanie się wyznaniem. Nie chodzimy po linie rozsądku,tańczymy na niej,śmiejąc się z lęku,że można upaść. Gdy w sercu […]

Chciałabym tobie podarować…Kilka pięknych wersów,w magię zaczarować natchnienie. By w mej pamięci zawsze zachować,najczulsze słowa jak czar snu. Słowa wcześniej skrywane nagle wzleciały,Niesione powiewem gorących uczuć,Błądząc cicho razem się spotkały.

Bądź moją nutą,tą najniższą, najbardziej drżącą,która budzi się w Tobie. Gdy dotykam Cię bez słów,gdy językiem prowadzę po krzywej pragnieniai sprawiam, że zapominasz. Gdzie kończy się noc,a zaczynasz Ty.Zagram Cię

Myśl o szczęściu,zakotwicza gwiazdy pośród tęsknoty.Marzenia drzemią w środku niedoli,ona nie boli. Tylko rozum wciąż rozbudza wyobraźnię,marszczy brwi z niedowierzaniem.Miną kwaśną,gotowa na wybuch olśnień. W panoramie tyle uczuć pominiętych,co nie

Rozsypałeś mnie między słowami,na sylaby podzieliłeś, w cudzysłów zamknąłeś.Nie literami, które błądzą po papierze,lecz drżeniem ust, gdy szepczesz mój wers między pocałunkami.Nie rozumem, on chce porządku,wiersz to chaos namiętności. W

Tak dobrze Cię znam,imię…co przerywa ciszy słodki szelest. Serce manifestujące istotę miłości,dłonie przynoszące ulgę i te oczy,w których pragnę się zanurzyć… Pragnę do ciebie wracać,wbrew ludzkiej logice,sygnując wspólne chwile magiczną

Janie Pawle II, Przyjacielu młodzieży, spoglądam w obraz Twój.                                           

Dojrzałam już̇ do tego, że nic nie muszę,nie muszę się̨ spinać́, żeby wszystko było idealne.Dorosłam do myśli, że nie każdy musi mnie lubić́.Nie chodzę̨ tam, gdzie mnie nie chcą̨. Nie

Nie szukałem wtedy nic,a Ty przyszłaś tak bez słów,oczy miałaś pełne snów. Zatrzymały cały tłum,pojawiłeś się jak cień,cicho weszłaś w każdy dzień… Nie wiedziałem, że to tyzmienisz wszystkie moje dni.Rozkochałaś