Agnieszka Kaczkowska

​Serce ze złotego szkła w moich dłoniach drży,Gdy świt łagodnie kładzie się na twarzy.W Twoim spojrzeniu gasną wszystkie łzy,Zostaje tylko to, o czym się marzy. ​Z najczystszych, złotych pereł składamSerce

​W krainie, gdzie czas w krople światła się zmienia,Splecione dłonie budzą dawne sny i marzenia.Gdy księżyc wybija północ na tarczy z nefrytu,Nasza miłość rozkwita w blasku gwiezdnego świtu. Nie złamie

Blask wiecznej radości płatki róż, jak aksamit miękkie i czerwone,rozchylają kielichy, rosą napojone, w ogrodzie barw tysiąc w słońcu się mieni,Wśród wonnych kielichów i gęstej zieleni. Motyl, lekki jak tchnienie,

Wspinam się po krawędzi świtu,By z wysokich łąk zebrać lśnienie,Kradnę błękit z samego szczytu,zmieniając noc w złote marzenie.W moich dłoniach słońca małe drżą,ciepłe jak oddech letniego wiatruwszystkie troski w tym

W szczelinach nocy poraniem jasna trawa pęka,Gdy pod dotykiem twardy opór klęka.Sielski błyska w mroku twoich dłoni,A dzika namiętność w żyłach ogniem dzwoni. W morzu lawendy usta swe koimy,Purpurą kwiatów

Przenikam twą istotę,czystym tchnieniem zachwytu.Gdy białe słowa,Osiadają na twej skórze jak poranna rosa. Barwiąc jej blask,spokojnym tętnem mojego serca.Pragnę cię w najgłębszej ciszy duszy,tam gdzie rodzi się światło anioła. ​W

​Dotykamy swoich nagich dusz,splatając się w ciszy tak gęstej,że każde Twoje przepraszam,tonie w moim uścisku,moja cierpliwość do Ciebie jest nieskończona. Utkana z anielskiego światła,dzięki Tobie poranki pachną spełnieniem,a każda godzina

​W moim przezroczystym spojrzeniu czas traci wagę,a między naszymi dłońmi drży jedynie cisza.Tylko Ty jedna potrafisz odetchnąć,kruchym zapachem mojej duszy. Ukrytym w cieniu najcichszych myśli,​o świcie, samym tchnieniem.Zdejmę z Twoich